Gordon Brown - Wiki

Gordon Brown

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
James Gordon Brown
Data i miejsce urodzenia 20 lutego 1951
Glasgow
Flaga Wielkiej Brytanii Zjednoczonego królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej
Okres urzędowania od 27 czerwca 2007
Przynależność polityczna Partia Pracy
Poprzednik Tony Blair
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Gordon Brown w 2002 r.
Wizyta w USA
Brown z laureatką Pokojowej Nagrody Nobla Wangari Maathai

James Gordon Brown (ur. 20 lutego 1951 w Glasgow) – brytyjski polityk, premier Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej od 27 czerwca 2007 r., lider Partii Pracy od 24 czerwca 2007 r., były minister finansów Wielkiej Brytanii (2 maja 199727 czerwca 2007). Od 1983 r. jest członkiem Izby Gmin. W latach 1983-2005 reprezentował okręg wyborczy Dunfermline East w Fife w Szkocji, a od 2005 r. okręg wyborczy Kirkcadly and Cowdenbeath.

Spis treści

[edytuj] Wczesne lata życia

Przyszły premier Wielkiej Brytanii urodził się w Govan, dzielnicy Glasgow, aczkolwiek niekiedy media podają jako jego miejsce urodzenia Giffnock w hrabstwie Renfrewshire, gdzie jego rodzice mieszkali w tym czasie. Gordon Brown jest synem Johna Ebenezera Browna i Elizabeth. Gordon ma dwóch starszych braci – Johna i Andrew. Dzieciństwo spędził w Kirkcaldy. Wykształcenie odebrał w Kirkcaldy West Primary School. Ponieważ odbywał naukę w specjalnym przyspieszonym trybie ukończył szkołę dwa lata wcześniej. Następnie rozpoczął naukę w Kirkcaldy High School, a po jej ukończeniu, w wieku 16 lat, rozpoczął studia historyczne na Uniwersytecie w Edynburgu.

Już od wczesnej młodości zmagał się z chorobą oczu, a w wyniku wypadku w czasie studenckiego meczu rugby stracił wzrok w lewym oku. W 1972 r. ukończył uczelnię z tytułem magistra. Następnie doktoryzował się, pisząc pracę pt. "Partia Pracy i polityczne przemiany w Szkocji w latach 1918-1922". Tytuł doktorski uzyskał w 1982 r.

Po ostatecznym zakończeniu nauki Gordon Brown został rektorem Uniwersytetu w Edynburgu. Redagował gazetę "The Red Paper on Scotland". Jednocześnie wykładał w Edynburgu oraz w College of Technology w Glasgow. Następnie przez pewien czas pracował jako dziennikarz w telewizji szkockiej. W 1986 r. opublikował biografię Jamesa Maxtona, jednego z bardziej znanych polityków Niepodległej Partii Pracy. Pierwszy raz wystartował w wyborach do Izby Gmin w 1979 r. lecz przegrał w swym okręgu z kandydatem konserwatystów Michaelem Ancramem.

[edytuj] Początek kariery politycznej

Do parlamentu Brown dostał się w 1983 r. z okręgu Dunfermline East jako reprezentant Partii Pracy, wówczas znajdującej się w opozycji. W 1985 r. został mówcą partyjnym na temat przemysłu i handlu. W latach 1987-1989 był naczelnym sekretarzem skarbu w gabinecie cieni, a następnie także ministrem handlu i przemysłu w gabinecie cieni. W 1992 t. został mianowany w gabinecie cieni Kanclerzem Skarbu.

W 1994 r., po nagłej śmierci Johna Smitha, lidera Partii Pracy, Brown był potencjalnym kandydatem na jego następcę. Jednak w wyniku dżentelmeńskiej umowy z Tonym Blairem w restauracji Granita w Islington, zgodził się nie występować przeciw jego kandydaturze, zyskując w zamian obietnicę zupełnej kontroli i kształtowania polityki partii w sferze ekonomii. Na swoim stanowisku w gabinecie cieni Brown działał na rzecz przedstawienia swojej osoby jako kompetentnego kandydata na "właściwego" Kanclerza Skarbu.

[edytuj] Kanclerz Skarbu

W rezultacie sukcesu wyborczego Partii Pracy, Brown 2 maja 1997 r. objął stanowisko Kanclerza Skarbu. Już na początku zaskoczył ekonomistów, przyznając Bankowi Centralnemu niezależność operacyjną w polityce monetarnej, co według konserwatystów miało być pierwszym krokiem przybliżającym Wielką Brytanię do tworzonej właśnie strefy euro.

Brown prowadził rozważną politykę podatkową. Jednak w czasie jego rządów, na co wskazuje raport OECD, dochody państwa z tytułu wpływów podatkowych wzrosły z poziomu 39,9% PKB w 1997 do 42,4% PKB w 2006 i to wskutek aktywności rządu, a nie wzrostu ekonomicznego.

Głównym osiągnięciem Browna było utrzymanie stabilnego wzrostu gospodarczego i obniżenie poziomu bezrobocia w kraju. Według danych OECD, średni wzrost gospodarczy w Wielkiej Brytanii w latach 1997-2006 wyniósł 2,7%, wobec 2,1% dla całej Unii Europejskiej. Bezrobocie zaś w 2006 wyniosło 5,5% (średnia UE 8,1%) wobec 7% w 1997.

[edytuj] Premier Wielkiej Brytanii

10 maja 2007 Tony Blair zapowiedział rezygnację z funkcji premiera. Brown był jednym z kandydatów na jego następcę. Jego konkurentem był John McDonnell. Do 17 maja obaj kandydaci musieli zgłosić swoje kandydatury popierane przez ponad 12,5% członków Partii Pracy. Ten wymóg spełnił tylko Brown i 17 maja uzyskał nominację Partii Pracy na jej nowego lidera i przyszłego premiera. 24 czerwca 2007 r., na zjeździe partii w Manchesterze, został wybrany nowym liderem. 27 czerwca 2007 r. królowa Wielkiej Brytanii Elżbieta II powołała Gordona Browna na stanowisko premiera rządu Jej Królewskiej Mości. Następnego dnia premier podał skład swojego gabinetu.

Brown często zgłaszał propozycje przeniesienia kilku prerogatyw Korony na parlament, np. prawa do wypowiadania wojny i aprobowania nominacji na najwyższe urzędy. Parlament miał uzyskać prawo do ratyfikacji umów międzynarodowych oraz mieć większy wpływ na służby specjalne.

W polityce zagranicznej Brown utrzymał zaangażowanie Wielkiej Brytanii w wojnę w Iraku, aczkolwiek w wygłoszonym w czerwcu 2007 r. przemówieniu Brown zapowiedział, że "wyciągnie wnioski" z błędów popełnionych w Iraku. Brytyjski premier nadal utrzymuje bliskie stosunki ze Stanami Zjednoczonymi.

[edytuj] Życie prywatne

Brown 3 sierpnia 2000 r., po czterech latach znajomości, poślubił Sarę Macaulay (ur. w październiku 1963 r.), z zawodu specjalistkę public relations. Ślub odbył się w North Queensferry w Fife. 28 grudnia 2001 r. urodziła się im pierwsza córka, Jennifer Jane, lecz niestety po kilkunastu dniach 8 stycznia 2002 zmarła. Drugie dziecko, syn John, przyszedł na świat 17 października 2003 r., a 17 lipca 2006 r. urodził się kolejny syn, James Fraser, u którego w listopadzie 2006 r. została zdiagnozowana mukowiscydoza.

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne


Olsztyn: 16-latka śmiertelnie zatruła się czadem
Szesnastoletnia dziewczyna śmiertelnie zatruła się czadem. Dwie osoby, które były z nią w mieszkaniu nie ucierpiały - poinformowała Małgorzata Szmidt-Jeżewska, rzecznik prasowa warmińsko-mazurskiej straży pożarnej.
Izrael ma nadzieję na owocne rozmowy z Egiptem
Izrael wyraził nadzieję, że rozmowy z Egiptem na temat sytuacji w Strefie Gazy stworzą warunki, które pozwolą Izraelowi "zakończyć operację militarną".
Irak wzywa do odwetu za Strefę Gazy
Radykalny duchowny Muktada as-Sadr wezwał iracki ruch oporu do przeprowadzenia "operacji odwetowych" przeciwko siłom amerykańskim w Iraku, aby zaprotestować w ten sposób przeciw izraelskiej ofensywie w Strefie Gazy.
Tragiczny bilans wojny w Strefie Gazy
Co najmniej 702 Palestyńczyków zginęło, a 3100 zostało rannych podczas izraelskiej ofensywy w Strefie Gazy - podał szef służb ratowniczych.
Posłowie za rozszerzeniem uprawnień "speckomisji"
Za umożliwieniem sejmowej "speckomisji" dostępu do dokumentów i materiałów uzyskanych przez służby specjalne opowiedzieli się w środę, podczas debaty w Sejmie nad projektem zmian w regulaminie izby, posłowie ze wszystkich klubów parlamentarnych.
bungee trampoline | Tynki Terranova | aparaty cyfrowe | pozyskiwanie dotacji i funduszy unijnych | odzież ciążowaHOME, , , , , , , , , , , , , , , ,, , ,, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,, , , , ,, , ,, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,, , , , , , , , , , , , , , , ,, , ,, , , , , , , , , , ,, , , , , , , , , ,, , , , , , , , , , ,, , , , , , , ,, , , , , , , , , , ,, , , , , , , , , ,, , , , , , , , , , ,, , , , ,, , ,, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,, , , , , , , , , , ,, , , , ,, , ,, , , , , , , , , , ,, , , , , , , , , ,, , , , , , , , , , ,, , , , , , , ,, , , , , , , , , , ,, , , , , , , , , ,, , , , , , , , , , ,, , , , ,, , ,, , , , , , , , , , ,, , , , , , , , , ,