Henri Poincaré
Z Wikipedii
Jules Henri Poincaré (ur. 29 kwietnia 1854 w Cité Ducale niedaleko Nancy, Francja, zm. 17 lipca 1912 w Paryżu) (IPA: [pwɛ̃kaˈʀe]), francuski matematyk, fizyk, astronom i filozof nauki.
Został profesorem Uniwersytetu w Paryżu w 1881 roku. Od 1886 profesor fizyki matematycznej na Sorbonie. Od 1887 członek francuskiej Akademii Nauk i 22 innych akademii nauk oraz doktor honorowy 8 uniwersytetów. Z zawodu był inżynierem górnictwa.
Spis treści |
[edytuj] Osiągnięcia
Był prekursorem teorii względności, aczkolwiek do końca życia nie zdawał sobie z tego sprawy. Swoje badania zaczął od studiowania praw Izaak Newtona, stwierdzając, że są one wyjątkiem od innych przyjętych zasad. Obliczenia którymi się zajmował nigdy nie zostały ukończone, a teorię względności upowszechnił Albert Einstein. Zajmował się niemal wszystkimi ówcześnie znanymi dziedzinami matematyki, w wielu osiągając znaczące wyniki, m.in. w równaniach różniczkowych, jest również współtwórcą współczesnej topologii kombinatorycznej. Jako pierwszy opublikował pracę z topologii kombinatorycznej.
Autor wielu prac z fizyki matematycznej, termodynamiki, elektromagnetyzmu, teorii potencjału, analizy matematycznej, zajmował się również mechaniką nieba.
[edytuj] Prace
Prace jego z fizyki dotyczyły między innymi zagadnienia równowagi obracającego się ciała płynnego (1885), a także zagadnienia trzech ciał (1889). Prace z dziedziny astronomii: Methodes nouvelles de la mecanique celeste (1892-1899), Lecons de la mecanique celeste (1905-1910), Lecons sur les hypotheses cosmogoniques (1911).
Wydał szereg dzieł, m.in.: „Rachunek prawdopodobieństwa”, „Eéthodes nouvelles de mécanique céleste” (1892—1899, 3 t.), „Science et HypothLse” (1902), „La Valeur de la science” (1905). W przekładzie polskim wyszły: „Nauka i Hipoteza” (1908), „Wartość nauki” (1908), „Nauka i Metoda” (1911).
Poglądy Poincarégo z zakresu filozofii nauki cechuje konwencjonalizm (którego był twórcą) wyrażający się przede wszystkim w ujęciu języka nauki jako zespołu umownych znaków, których zadaniem jest interpretacja danych doświadczenia (empiryzm).
[edytuj] Hipoteza Poincarégo
Znany jako autor hipotezy Poincarégo, problemu sformułowanego w roku 1904. Rozwiązanie problemu ukończono w roku 2002, do 2006 trwało porządkowanie związanych z nim prac. Głównym autorem dowodu jest matematyk rosyjski, Grigorij Perelman. Sformułował też tzw. lemat Poincarégo.
[edytuj] Nagrody i wyróżnienia
- 1889 - Nagroda im. króla Oskara II
- 1900 - Złoty Medal Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego
- 1901 - Medal Sylvestra za duży i ważny wkład w nauki matematyczne
- 1911 - Bruce Medal
[edytuj] Linki zewnętrzne
- John J O'Connor; Edmund F. Robertson Henri Poincaré w MacTutor History of Mathematics archive (en)
| Irak wzywa do odwetu za Strefę Gazy |
|
Radykalny duchowny Muktada as-Sadr wezwał iracki ruch oporu do przeprowadzenia "operacji odwetowych" przeciwko siłom amerykańskim w Iraku, aby zaprotestować w ten sposób przeciw izraelskiej ofensywie w Strefie Gazy.
|
| Tragiczny bilans wojny w Strefie Gazy |
|
Co najmniej 702 Palestyńczyków zginęło, a 3100 zostało rannych podczas izraelskiej ofensywy w Strefie Gazy - podał szef służb ratowniczych.
|
| Posłowie za rozszerzeniem uprawnień "speckomisji" |
|
Za umożliwieniem sejmowej "speckomisji" dostępu do dokumentów i materiałów uzyskanych przez służby specjalne opowiedzieli się w środę, podczas debaty w Sejmie nad projektem zmian w regulaminie izby, posłowie ze wszystkich klubów parlamentarnych.
|
| W 2012 r. sześciolatki bezwzględnie do szkoły! |
|
Od 2012 roku rodzice sześcioletnich dzieci będą musieli bezwzględnie posłać je do szkoły - powiedziała minister edukacji Katarzyna Hall na środowym posiedzeniu sejmowej podkomisji Edukacji, Młodzieży i Nauki.
|
| Sikorski wyśle Polaków na "gazową wojnę"? |
|
Jeśli Rosja, Ukraina i Komisja Europejska będą chciały, Polska jest gotowa choćby jutro wysłać, w związku z rosyjsko-ukraińskim konfliktem gazowym, ekspertów zajmujących się gazownictwem - zapowiedział w TVN24 szef MSZ Radosław Sikorski.
|