Karol Modzelewski
Z Wikipedii
| Karol Modzelewski | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 23 listopada 1937 Moskwa |
| Senator I kadencji | |
| Okres urzędowania | od 18 czerwca 1989 do 25 listopada 1991 |
| Przynależność polityczna | Obywatelski Klub Parlamentarny |
Karol Modzelewski (ur. 23 listopada 1937 w Moskwie) – polski historyk i polityk, mediewista, profesor doktor habilitowany nauk historycznych, działacz opozycji w okresie PRL, senator I kadencji, kawaler Orderu Orła Białego, przybrany syn Zygmunta Modzelewskiego.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
[edytuj] Polska Rzeczpospolita Ludowa
W 1954 zdał maturę w XIV Liceum Ogólnokształcącym im. Klementa Gottwalda w Warszawie. Ukończył w 1959 studia na Uniwersytecie Warszawskim, będąc uczniem Aleksandra Gieysztora. W latach 1962-1964 był asystentem i doktorantem w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego.
W 1957 wstąpił do PZPR. W 1964 – po siedmiu latach – został wydalony razem Jackiem Kuroniem z szeregów partii. Wykreślono go wówczas również z listy członków ZMS. W reakcji na wydalenie wystosowali "List Otwarty do Partii", krytykujący linię polityczną PZPR[1]. Usunięto go wówczas także ze studiów doktoranckich i z pracy, a w 1965 skazano na karę 3,5 roku pozbawienia wolności. Warunkowe zwolnienie uzyskał w sierpniu 1967. Brał udział w wydarzeniach Marca 1968, za co w 1969 ponownie otrzymał karę 3,5 roku pozbawienia wolności. Został zwolniony we wrześniu 1971.
W latach 1972-1983 był zatrudniony w Instytucie Historii Kultury Materialnej PAN we Wrocławiu.
W 1980 wstąpił do "Solidarności", był pomysłodawcą nazwy związku. Wchodził w skład prezydium dolnośląskiego MKZ, prezydium zarządu regionu, Krajowej Komisji Porozumiewawczej, brał także udział w I KZD w Gdańsku. Po wprowadzeniu stanu wojennego został internowany 13 grudnia 1981, we wrześniu 1982 aresztowano go, zarzucając mu próbę obalenia ustroju PRL. W 1984 został zwolniony na mocy amnestii i w tym samym roku powrócił do pracy naukowej.
[edytuj] III Rzeczpospolita
[edytuj] Działalność naukowa
Do 1992 pracował w Instytucie Historii PAN, w 1990 uzyskując tytuł naukowy profesora.
W latach 1992-1994 był zatrudniony w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego. Od 1994 zawodowo związany z Instytutem Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego na stanowisku profesora. Jest członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk, od grudnia 2006 zajmuje stanowisko wiceprezesa PAN. Działa w Towarzystwie Naukowym Warszawskim.
[edytuj] Działalność polityczna
W okresie 1989-1991 sprawował mandat senatora I kadencji, wybranego w województwie wrocławskim z ramienia Komitetu Obywatelskiego.
Na początku lat 90. współtworzył Solidarność Pracy, następnie Unię Pracy. Był jej "honorowym przewodniczącym", rezygnując z tej funkcji oraz z działalności partyjnej w 1995.
W 2005 wszedł w skład komitetu wyborczego Włodzimierza Cimoszewicza w wyborach prezydenckich.
[edytuj] Odznaczenia
W 1998 wraz z Jackiem Kuroniem został odznaczony Orderem Orła Białego.
W 2007 otrzymał Nagrodę Fundacji na rzecz Nauki Polskiej w dziedzinie nauk humanistycznych i społecznych za badania nad historią powstawania tożsamości europejskiej odkrywające znaczenie tradycji przedchrześcijańskiej i wielokulturowej dla współczesnego pojęcia Europy przedstawione w dziele Barbarzyńska Europa.
[edytuj] Wybrane publikacje
- Barbarzyńska Europa, Warszawa 2004
- Chłopi w społeczeństwie polskim, Wrocław 1987
- Czy opole istniało, "Przegląd Historyczny", t. 92 (2001) z. 2, ss. 161-185
- Dokąd od komunizmu?, Warszawa 1993
- La stirpe e la legge, [w:] Studi sulle societa e le culture del Medioevo per Girolamo Arnaldi, Rzym 2002
- Liber homo sub tutela nobilis, [w:] Kościół, kultura, społeczeństwo. Studia z dziejów średniowiecza i czasów nowożytnych, Warszawa 2000, ss. 301-312
- List otwarty do partii (z Jackiem Kuroniem), Paryż 1966
- Między umową a wojną, Warszawa 1989
- Opole, centena, pagus. Versuch einer komparativen Auffassung der Langemeinde und Territorialverwaltung, [w:] Das Reich und Polen, Konstancja 2003, ss. 423-438
- Organizacja gospodarcza państwa piastowskiego X-XIII wiek, Wrocław 1975, Poznań 2000
- Revolutionary marxist students in Poland speak out (1964-1968), Nowy Jork 1969
- Scenes de greves en Pologne, Lozanna 2006
- Zemsta, okup i podmiot moralny w prawach barbarzyńskich, [w:] Aetas media, aetas moderna. Studia ofiarowane profesorowi Henrykowi Samsonowiczowi w siedemdziesiątą rocznicę urodzin, Warszawa 2000, ss. 273-285
- Życiodajny impuls chuligaństwa. Notatki z lat 1993-2002, Kraków 2003
Przypisy
[edytuj] Źródła
- Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności
- (pl) Wpis w bazie ludzi nauki portalu nauka-polska.pl (OPI)
| Ikony minionej epoki |
|
Budowano je i otwierano z wielkim rozmachem, były dumą miasta, odwiedzały je tłumy. Dzisiaj niektóre przechodzą metamorfozę, inne idą pod młotek. Mowa o ikonach PRL-u.
|
| Synoptycy: Będą zamiecie i gołoledź |
|
Wszystko wskazuje na to, że pogoda znowu będzie kaprysić. Zamiecie śnieżne, gołoledź i marznąca mżawka mogą popsuć szyki mieszkańców północnej, środkowej i północno-wschodniej części kraju.
|
| "Wojna o gaz może wyjść UE na dobre" |
|
Wstrzymanie dostaw rosyjskiego gazu dla odbiorców europejskich może okazać się dla UE katalizatorem ułatwiającym powstanie zintegrowanego wewnętrznego rynku gazowego i innych wspólnych działań zwiększających bezpieczeństwo energetyczne - pisze piątkowy "Financial Times".
|
| O kryzysie z bankowcami |
|
Rok 2009 prawdopodobnie upłynie pod znakiem kryzysu. Musimy przewidzieć różne scenariusze, uwzględnić prognozy, znaki zapytania, być przygotowanym na wprowadzenie działań osłonowych - powiedział wojewoda opolski, Ryszard Wilczyński, otwierając spotkanie z opolskim środowiskiem bankowym.
|
| "Obecny konflikt gazowy szkodzi Rosji" |
|
Były wiceminister energetyki Rosji Władimir Miłow szacuje, że w wyniku zakręcenia Ukrainie kurka z gazem ziemnym i wstrzymania tranzytu rosyjskiego paliwa przez ukraińskie terytorium do Unii Europejskiej jego kraj traci ok. 150 mln dolarów dziennie.
|