Partia Demokratyczna (USA)
| Partia Demokratyczna | |
|---|---|
| Prezydent Komitetu Organizacyjnego | Tim Kaine |
| Lider polityczny | Nancy Pelosi |
| Lider w Izbie Reprezentantów | Nancy Pelosi, Steny Hoyer |
| Lider w Senacie | Harry Reid |
| Prezydent | Barack Obama |
| Wiceprezydent | Joe Biden |
| Pozostali liderzy partyjni | John Murtha, Barney Frank, John Kerry, Jim Clyburn, Dennis Kucinich |
| Data założenia | 1820 (współczesna), 1792 (historyczna) |
| Siedziba | 430 South Capitol Street SE Waszyngton 20003 |
| Ideologia | Amerykański liberalizm, centrolewica, socjalliberalizm, socjaldemokracja |
| Afiliacja międzynarodowa | Sojusz Amerykańskich i Europejskich Demokratów |
| Kolor(y) | Niebieski |
| Strona internetowa | www.democrats.org |
Stany Zjednoczone |
|
Ten artykuł jest częścią serii: |
Partia Demokratyczna (ang. Democratic Party) – jedna z dwóch głównych sił politycznych w Stanach Zjednoczonych, obok Partii Republikańskiej. Jest to partia łącząca amerykańskie środowiska centrowe i centro-lewicowe. W wyborach prezydenckich popierają jej kandydatów małe ugrupowania lewicowe. Jest najstarszą partią amerykańską i drugą najstarszą na świecie.
Obecnie jest wyrazicielką myśli umiarkowanie liberalnej, czyli, w znaczeniu amerykańskim, lewicowej, choć początkowo to raczej właśnie ona była bardziej konserwatywna od konkurencyjnej Partii Republikańskiej, cały czas pewne wpływy mają (głównie na Południu) konserwatyści (jak i u republikanów liberałowie). Z niej wywodzą się tacy liberalni politycy, jak prezydenci Franklin D. Roosevelt, John F. Kennedy, Lyndon B. Johnson czy Bill Clinton, choć także tacy konserwatyści jak Andrew Johnson czy Grover Cleveland, a także do pewnego stopnia Woodrow Wilson. Konkurencyjni republikanie są programowo i jeżeli idzie o większość ich przedstawicieli na szczeblu władzy konserwatywni. Wedle najprostszej definicji demokraci to amerykańska centrolewica, zaś republikanie centroprawica.
Początki partii sięgają do 1793, choć obecna nazwa używana jest od około 1833[potrzebne źródło].
[edytuj] Stosunek do praw obywatelskich
Przed uchwaleniem XIII poprawki do Konstytucji Partia Demokratyczna (w opozycji do Partii Republikańskiej) zdecydowanie sprzeciwiała się zniesieniu niewolnictwa. Po zakończeniu wojny secesyjnej Demokraci sprzeciwiali się wszelkim dążeniom Republikanów do równouprawnienia Murzynów. Skutkiem tego (a także z powodu głębokiej niechęci do republikanów na Południu, których jednoznacznie kojarzono z wojskami Północy) po zakończeniu rekonstrukcji w 1877 roku demokraci całkowicie przejęli władzę na Głębokim Południu, które stało się obszarem ich niepodzielnych wpływów przez najbliższe sto lat. Niedługo potem władze stanowe zaczęły wprowadzać różnorakie przepisy (tzw. Jim Crow laws) ustanawiające ścisłą segregację rasową. Z kolei demokratyczny Prezydent Woodrow Wilson wprowadził w czasie swojej prezydentury segregację rasową na szczeblu rządu federalnego.
Dopiero seria wyroków Sądu Najwyższego w latach 50. i 60. uznających nielegalność tych praktyk, zmiana nastawienia części południowych demokratów (kluczowe znaczenie miała tu postawa prezydenta Lyndona Johnsona), a także zawiązanie koalicji pomiędzy republikanami, a umiarkowanymi demokratami w celu uchwalenia w Kongresie Ustawy o Prawach Obywatelskich (Civil Rights Act) i Ustawy o Prawach Wyborczych (Voting Rights Act) doprowadziły do zmiany tych praktyk. Należy jednak wskazać, że jeszcze w 1956 roku 19 Senatorów i 77 członków Izby Reprezentantów (wszyscy prócz dwóch kongresmenów z Wirginii pochodzili z Partii Demokratycznej) podpisało tzw. "Southern Manifesto", w którym sprzeciwili się dążeniom do zniesienia segregacji rasowej.
W okresie od 1880 do 1964 roku praktycznie wszyscy urzędnicy tak stanowi jak i federalni pochodzili na Głębokim Południu z ramienia Partii Demokratycznej (dominacja demokratów była zresztą też widoczna w stanach nie zaliczających się sensu stricto do Głębokiego Południa, takich jak Wirginia czy Teksas) zaś republikanie nie wystawiali zazwyczaj nawet kontrkandydatów. Podobnie nie zdarzyło się w tym okresie nigdy, aby demokrata nie wygrał wyborów prezydenckich w którymkolwiek ze stanów Południa (często zdarzało się, że kandydat republikanów na prezydenta nie był nawet w niektórych stanach Południa zarejestrowany). Wraz z odejściem kierownictwa Partii Demokratycznej od popierania segregacji rasowej, część południowych demokratów (takich jak np. William Fulbright czy Robert Byrd) zmieniła swoje poglądy w kwestii praw obywatelskich, część (np. wieloletni komisji sprawiedliwości Senatu James Eastland) mimo pozostania przy poglądach pozostała w partii, zaś niektórzy (jak Strom Thurmond) przeszli do stającej się bardziej konserwatywną Partii Republikańskiej.
[edytuj] Program polityczny
Demokraci są główna siłą lewicowa w Stanach Zjednoczonych. Partia dzieli się na dwie grupy: liberałów i konserwatystów. Demokraci popierają
- państwa opiekuńcze
- podatki progresywne
- keynesizm państwowy
- prawa mniejszości
- walkę o równouprawnienie kobiet
- legalną aborcję
- legalną eutanazję
- legalizację związków homoseksualnych
Demokraci sprzeciwiają się
- legalizacji broni palnej
- wpływowi kościoła na państwo
[edytuj] Obecne kierownictwo partyjne
- Tim Kaine - prezydent Komitetu Krajowego
- Nancy Pelosi - spiker Izby Reprezentantów USA
- Steny Hoyer - lider większości w Izbie Reprezentantów
- Jim Clyburn - whip większości w Izbie Reprezentantów
- Daniel Inouye - przewodniczący pro tempore Senatu USA
- Harry Reid - lider większości w Senacie
- Richard Durbin - whip większości w Senacie
- Bill Richardson - przewodniczący Stowarzyszenia Gubernatorów Demokratów
[edytuj] Prezydenci z ramienia Partii Demokratyczno-Republikańskiej i Demokratycznej
- Thomas Jefferson (1801–1809)
- James Madison (1809–1817)
- James Monroe (1817–1825)
- John Quincy Adams (1825–1829)
- Andrew Jackson (1829–1837)
- Martin Van Buren (1837–1841)
- James Polk (1845–1849)
- Franklin Pierce (1853–1857)
- James Buchanan (1857–1861)
- Grover Cleveland (1885–1889) i (1893–1897)
- Woodrow Wilson (1913–1921)
- Franklin Delano Roosevelt (1933–1945)
- Harry Truman (1945–1953)
- John Kennedy (1961–1963)
- Lyndon B. Johnson (1963–1969)
- Jimmy Carter (1977–1981)
- Bill Clinton (1993–2001)
- Barack Obama (2009)
[edytuj] Kandydaci prezydenccy z ramienia Partii Demokratyczno-Republikańskiej i Demokratycznej
- Andrew Jackson (pokonany: 1824, zwycięzca: 1828, 1832)
- Martin Van Buren (zwycięzca: 1836, pokonany: 1840)
- James Polk (zwycięzca: 1844)
- Lewis Cass (pokonany: 1848)
- Franklin Pierce (zwycięzca: 1852)
- James Buchanan (zwycięzca: 1856)
- Kandydat północnych demokratów Stephen Douglas (pokonany: 1860)
- Kandydat południowych demokratów John Breckinridge (pokonany: 1860)
- George McClellan (pokonany: 1864)
- Horatio Seymour (pokonany: 1868)
- Brak kandydata: demokraci poparli Horace'a Greeleya, liberalnego republikanina (pokonany: 1872)
- Samuel Tilden (pokonany: 1876)
- Winfield Hancock (pokonany: 1880)
- Grover Cleveland (zwycięzca: 1884, 1892, pokonany: 1888)
- William Jennings Bryan (pokonany: 1896, 1900, 1908)
- Alton Parker (pokonany: 1904)
- Woodrow Wilson (zwycięzca: 1912, 1916)
- James Cox (pokonany: 1920)
- John W. Davis (pokonany: 1924)
- Al Smith (pokonany: 1928)
- Franklin Delano Roosevelt (zwycięzca: 1932, 1936, 1940, 1944)
- Harry Truman (zwycięzca: 1948)
- Kandydat frakcji "praw stanowych" Strom Thurmond (przegrany: 1948)
- Adlai Stevenson (pokonany: 1952, 1956)
- John Kennedy (zwycięzca: 1960)
- Lyndon Johnson (zwycięzca: 1964)
- Hubert Humphrey (pokonany: 1968)
- George McGovern (pokonany: 1972)
- Jimmy Carter (zwycięzca: 1976, pokonany: 1980)
- Walter Mondale (pokonany: 1984)
- Michael Dukakis (pokonany: 1988)
- Bill Clinton (zwycięzca: 1992, 1996)
- Al Gore (pokonany: 2000)
- John Kerry (pokonany: 2004)
- Barack Obama (zwycięzca: 2008)
[edytuj] Prezydenci Skonfederowanych Stanów Ameryki z ramienia Partii Demokratycznej
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
| Tyle samo zwolenników, co przeciwników rządu |
|
W Polsce jest tyle samo zwolenników, co przeciwników rządu. Donald Tusk jest oceniany lepiej niż kierowany przez niego rząd. Ponad połowa Polaków uważa, że Bronisław Komorowski będzie dobrym prezydentem - wynika z lipcowego sondażu TNS OBOP.
|
| Iran: Przemycane z Zachodu papierosy są skażone |
|
Papierosy przemycane do Iranu są skażone świńską krwią i materiałami jądrowymi - twierdzi irański urzędnik, Mohammad Reza Madani z Towarzystwa Walki z Paleniem, który utrzymuje, że jest to część zmowy Zachodu przeciw jego krajowi.
|
| Dowódca GROM podał się do dymisji |
|
Dowódca GROM płk Dariusz Zawadka złożył wypowiedzenie stosunku służbowego z końcem sierpnia - potwierdzili dziennikarze w kliku niezależnych źródłach w wojsku.
|
| "Dzieciobójczynie nie są potworami" |
|
Wbrew potocznej opinii matki, które zabijają swoje noworodki po urodzeniu nie są "potworami", tylko zwykle kobietami, które uparcie wypierają ze świadomości swoją ciążę - twierdzą specjaliści we francuskich mediach.
|
| Sąd zakończył rozpoznawanie protestów wyborczych |
|
Sąd Najwyższy rozpoznał wszystkie protesty wyborcze, które wpłynęły w związku z wyborami prezydenckimi. Spośród 378 protestów, w 14 przypadkach sąd wyraził opinię, że zarzuty są zasadne, jednak uznał, że naruszenie procedury wyborczej nie miało wpływu na wynik wyborów.
|